Keşke Bir Kez Daha.
Altuğ Yıldıztekin

Altuğ Yıldıztekin

Binbir Yaşam ( 1992-1993 ) Yılları. 25 Yıl Önce Yazdığım Köşe Yazıları ile Bugünlere Farklı Bir Bakış

Keşke Bir Kez Daha.

17 Nisan 2017 - 18:08 - Güncelleme: 28 Aralık 2017 - 18:15

Keşke Bir Kez Daha.

Jorge Luis Borges, Momente (Anlar) isimli yazısında; "Şayet, hayatımı tekrar yaşayabilseydim, gelecek yaşamımda daha fazla hata yapardım, çok mükemmel olmaya çalışmazdım. Daha fazla gün ağarması seyrederdim, bulunmadığım yerlere daha fazla giderdim. Hayatımı tekrar yaşamak imkanım olsaydı , ilkbaharın başında ayakkabısız başlardım ve sonbaharın bitişine kadar çıplak ayakla yürümeye devam ederdim. Çocuklarla daha fazla oynardım, şayet bir kez daha yaşama şansım olsaydı.Ne yazıkki şu anda, 85 yaşındayım ve biliyorumki artık ölüyorum." diyor.

Her insan, "Keşke bir kez daha şansım olsaydı." düşüncesine başka başka yaşlarda ulaşıyor. Gerçekte hergün, başlıbaşına bir şans insan yaşamında. Çünkü her an yaşanıyor ve bir sonraki an'da başka bir an var.

Bu da sıkça duyduğumuz ve kullandığımız bir sözcüğü tekrar ve daha hassas, bir şekilde gözden geçirmemiz gerektiğini düşündürüyor.

"Benim zamanım çok değerli" işte bu sözcük ilk kez duyulduğunda çok meşgul, çok yoğun bir insanı düşündürüyor. Sonrasında, pek de sıcak olmayan, bencil bir karakter ile karşılaştığınızı hissediyorsunuz, daha derine indiğiniz zaman ise, duyduğunuz sözcüğün yanlış olmadığını ancak çok önemli bir eksiği olduğunu anlıyorsunuz.

"Hepimizin, herkesin zamanı çok değerli" gerçek bu.

Geçmişte yaşanılan hiçbir an, bu gün tekrar yaşanmıyor. Bu gün yaşadığımız anlar , yalnızca bugün var. Yarın yaşayacağımız an'ları geçmişte hiç yaşamadık. Yaşamlarımızın her bir en ufak parçası yani her an'ı bir kez, bir an var.

Her kim olursak olalım, her ne iş yaparsak yapalım ve her ne yaşta olursak olalım, herbirimizin zamanı çok değerli ve hiç birimiz, bir an'ı ikinci kez yaşama şansına sahip değiliz.

Bir iş adamının, bir yöneticinin, bir işçinin, bir öğrencinin, bir işsisizin, bir çocuğun, bir yaşlı dedenin zamanları aynı değerde. Çünkü ikinci bir an'ları yok tekrar aynısını yaşayabilecek.

An'larsa akıp gidiyor, hep avucumuzun içinde, ama ellerimiz sürekli açık. Parmaklarımızı hiç kapatamıyoruz, bir sonraki an'ımızı yakalayabilmek, yaşayabilmek ve daima avucumuzun içinde hissedebilmek  için .

Bir gün, belki 20'sinde, belki 45'inde, belki 85'inde, ama bir gün mutlaka, hayatımızın yıllar boyunca parmaklarımızın arasından an'larca akıp gittiğini, elimizi kapattığımız gün hissedeceğiz.

Her yaşam ve yaşamdaki her an, "KEŞKE BİR KEZ DAHA ŞANSIM OLSAYDI" dedirtecek kadar önemli.                  

Bu yazı 112 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar

', 'auto'); ga('send', 'pageview');